
Tindfjallaskáli hefur verið í umsjón og varðveislu Íslenska alpaklúbbsins frá árinu 1979.
Sagan
Skálinn er nátengdur sögu fjallamennsku á Íslandi og mikilvægur fulltrúi annars hverfulla mannvirkja þessa sértæka menningararfs. Tindfjallaskáli var byggður af félaginu Fjallamenn (stofnað 1939) sem Guðmundur Einarsson frá Miðdal var í forsvari fyrir. Guðmundur hannaði útlit skálans og Karl Sæmundsson burðarvirki. Þorsteinn Þorsteinsson yfirsmiður hjó grindina í skálann í Reykjavík úr harðfuru sem rak á Skógafjöru. Byggingu skálans var lokið árið 1941 og er hann 22 fermetrar að stærð. Starfsemi Fjallamanna minnkaði til muna eftir lát Guðmundar Einarssonar árið 1963 og hún lagðist endanlega af í kringum 1970.
Frá 1979 hefur Ísalp haft skálann til varðveislu. Skálinn stendur í um 800 m.y.s. og er einn fyrsti háfjallaskálinn sem byggður var á Íslandi og þrátt fyrir veður og vinda stóð hann enn árið 2008. Sambærilegur skáli var byggður á Fimmvörðuhálsi af Fjallamönnum en hann eyðilagðist og var síðan rifinn. Þannig að skálinn hefur í marga áratugi þjónað fjallamönnum og björgunarsveitum landsins. Flestar björgunarsveitir af höfuðborgarsvæðinu hafa haldið nýliðanámskeið sín í fjallamennsku í nágrenni skálans og má því segja að í Tindfjöllum hafi stór hluti íslenska fjallamanna hlotið eldskírn sína. Enda bjóða Tindfjöllin uppá mikla möguleika til hvers kyns klifurs og skíðunar.
Staðurinn
Tindfjöll eru glæsilegt fjalllendi og ótal möguleikar á ferðamennsku og útiveru, sannkallaðir íslenskir alpar. Hæstu tindarnir á svæðinu eru með þeim svipmestu á Suðurlandi og eru helstu kennileitin Ýmir (1462m) sem er hæsti tindur svæðins og áföst Ými er Ýma (1448m).
Þar eru nú fjórir skálar, Tindfjalasel og Nýr skáli Flugbjörgunarsveitarinnar í Reykjavík og á Hellu eru neðstir. Þá Miðskáli (Miðdalur) sem er í einkaeign og efstur er svo skáli Ísalp.
Endurbygging skálans
Í vor var myndaður stór hópur manna og kvenna innan Ísalp, "Vinir Tindfjallaskála", sem hefur það að markmiði að vinna að endurbótum, rekstri og viðhaldi skálans. Ástand Tindfjallaskála var orðið mjög bágborið, klæðning og burðargrind farin að fúna og snjór milli þilja. Ljóst var að skálinn þoldi ekki afskiptaleysið öllu lengur. Hópurinn vann úttekt á ástandi skálans auk kostnaðar- og verkáætlunar. Fljótlega kom í ljós að viðhald skálans yrði ekki unnið í Tindfjöllum sökum slæms ástands skálans og erfiðra aðstæðna. Það var því ákveðið að fyrsta verk hópsins yrði að koma skálanum til Reykjavíkur. Í ágúst 2008 var skálinn sóttur upp í Tindfjöll og fluttur í bæinn. Skálanum var komið fyrir á lóð Reykjavíkurborgar við Kirkjusand (gamla SVR lóðin) þar sem unnið hefur verið að endurbyggingu hans, nú í rúmt eitt ár.
Endurnýjuð hefur verið bárujárnsklæðning skálans, nýir gluggar smíðaðir, gert við burðarvirki, nýr pappi og klæðning sett undir bárujarn. Einnig hefur verið skipt um gólffjalir, panel í veggjum og lofti og einangrað í hólf og gólf. Nýr reykháfur og kynding hefur verið sett upp.
Við framkvæmd verksins var upprunarlega hönnun höfð að leiðarljósi og hefur framhlið skálans verið færð í upprunalega mynd.








Upplýsingar um skálann, þ.e. bókanir, aðstaða o.s.frv.